Derde verjaardag Tibo*: 17 oktober 2005

Vandaag is het al drie jaar geleden dat ons engeltje in ons leven kwam en alles veranderde. Nog steeds zie ik mijn leven echt in twee grote delen; Voor en na Tibo*. Dat zal altijd zo blijven denk ik, het is zo ontzettend ingrijpend geweest dat we dat heel ons leven meedragen. Maar het heeft ons ook veel bijgebracht, ook veel goeds geleerd. Het is cliché maar we moeten er ook iets positiefs uithalen om zo weer verder te kunnen.

Na drie jaar gaat het heel goed met ons, we hebben twee flinke broertjes voor Tibo* en wij genieten met volle teugen van onze kroost terwijl ons engeltje vanop zijn wolkje over ons waakt. En dan toch, soms kan ik het weer zo onrechtvaardig vinden dat ons dit moest overkomen, dat we dat verdriet en dat gemis heel ons leven moeten meenemen. Waarom mocht Tibo* niet gezond zijn en bij ons opgroeien? Die waarom vraag blijft maar ik kan ze goed omzeilen en me erover zetten, al steekt ze op een dag als vandaag toch weer de kop op.

In de voormiddag gaat alles zijn gangetje. Tot ik om elf uur of zo wil vertrekken om de inkopen te gaan doen, mijn sleutels zijn nergens te vinden! Ik zoek echt alles af maar tevergeefs, onvindbaar. Ik kan dus niet naar de winkel om alles voor te bereiden voor het feestje van vanavond. Ik bel Nik en hij vindt uiteindelijk de sleutels in de koffer van zijn auto. Ik zit er even onderdoor, plots schieten de tranen toe en komt alles toch weer naar boven. Ik voelde me nochtans heel goed maar het blijft dus toch een speciale dag, en dat zit dan plots toch weer heel hoog. Nik lost het snel op: hij neemt de namiddag verlof en komt naar huis: Fijn natuurlijk! Een trukje dat ik misschien nog kan gebruiken?! (lol)

We bereiden alles voor en 's avonds komt de familie toe. We zijn een stuk later dan anders en dus is het al vrij donker als we eindelijk op het kerkhof aankomen. Op de koop toe ben ik dan nog onze bloemen vergeten dus kan ik nog terug naar huis. Geen foto's van vliegende ballonnen dus dit jaar wegens te donker maar het gaf wel een speciale sfeer.

Nadien gaan we thuis nog samen gezellig eten en het was echt een fijne avond!

Tibo's verjaardagsgedicht:

Drie jaar al, een grote vent
Je zou nogal door de tuin hebben gerend.
Wat hebben we je weer gemist dit jaar,
Je boekentasje stond al klaar
Maar de school begon zonder jou
En wij droomden van iets wat nooit komen zou.
We zien je spelen met je twee broertjes hier,
Dromen van onze eerste musketier

Gelukkige verjaardag, lieve Tibo
Duizenden knuffels want we missen je zo…

Je mama en Papa,

Je broertjes, Rafke en Polleke

Hieronder de andere foto's:

Kunstige foto!

Oma en moeke geven de cadeautjes af

vlnr: Ama, Rafke, Lies, Tante Anki, Moeke, Oma, Tante Karolien, Noco (=Rafkes voor Nonkel Nico), Opa met vooraan Pol, Roos en Flurk