Eerste verjaardag Tibo*: 17 oktober 2003

Met Tibo zijn verjaardag heb ik verlof genomen. Nik zal wel gaan werken, maar wat vroeger naar huis komen.  We hebben aan vrienden en familie gevraagd om tekstjes op te sturen; Deze hangen we aan ballonnen en morgen om 18u30 gaan we deze aan het kerkhof loslaten, recht naar de hemel.  een kopij van alle kaartjes komt in het plakboek van ons kleine ventje.

Ik ben blij dat we iets gevonden hebben waar we ons goed bij voelen. Nu kijk ik toch uit naar morgen.

Overdag komt Caroline, een goede vriendin langs.  Zij is een lotgenote en een grote steun voor mij.  Samen kunnen we nog eens over onze kindjes praten en we gaan er dan ook een leuke dag van maken!

Ook meter Suzy komt langs om Tibo's verjaardag te vieren.  Zij komt samen met ons papa 's avonds, het zal vast wel allemaal goed gaan en we komen de moeilijke momenten ook wel door!

Verslag verjaardag Tibo

Ik sta op met een goed gevoel. Het is een hele mooie herfstdag, de zon schijnt volop.  I krijg verschillende telefoontjes en dat doet deugd.  Ook zijn er nog enkele kaartjes toegekomen.

Ik rijd naar Lier om de ballonnen te bestellen en nog wat andere dingen op te halen.  De ochtend gaat snel voorbij, ik eet wat 's middags en dan staat Caroline al voor de deur.  Ze heeft een mooi beertje bij voor Tibo* en een mooi kaartje.  Met al die tekstjes blinken mijn oogjes soms toch van de traantjes.  Het is zo ontroerend...

Ik heb zelf een bloemstukje gemaakt voor op het grafje van Tibo* en we maken een lange wandeling naar het kerkhof. Ook Flurk is van de partij.  Het is echt een prachtige dag en de wandeling doet ons beide goed. We tateren erop los over onze kindjes maar ook over onze dikke buiken.  Wie had een jaar geleden gedacht dat we nu samen al zoveel verder zouden staan?

Tegen vijf uur gaat Caroline weer naar huis en ik bereid nog enkele tekstjes voor om aan de ballonnen te hangen.  Nik komt een beetje later thuis na een gevecht met de ballonnen.  In Lier hebben drie mensen hem moeten helpen om ze in de auto te krijgen. Het moet een geweldig zicht geweest zijn!

We hangen de kaartjes vast en intussen is het bezoek aangekomen.  Alle ballonnen worden weer in de verschillende auto's geduwd en we vertrekken richting kerkhof. 

Daar aangekomen kunnen we beginnen met alles weer te ontwarren want door de sterke wind zijn alle touwtjes weer in elkaar gedraaid.  We hebben wat afgesukkeld!  Er is één rode ballon bij, dat is de onze.

Aankomst op het kerkhof en alle ballonnen waaien direct in een knoop!

Ontwarren van de ballonnen door de oma's en opa's, onze ballon is reed bevrijd!

Goed vasthouden Julie!

Kevin en Papa Nik zijn klaar voor take-off.

Daar gaan ze, recht naar de avondzon

Gelukkige verjaardag Tibo*

Zie je ze nog?  Waar zouden ze uitkomen?

Het was een heel leuk moment en we hebben er heel erg van genoten om Tibo* zo te herdenken. 

Nadien hebben we thuis nog wat cake en taart gegeten en heeft de meter nog een cadeautje gekregen.  Het was echt een leuke avond en we willen iedereen bedanken die erbij was, die ons gebeld hebben, kaartjes gestuurd hebben of zelfs gewoon extra aan Tibo* gedacht hebben!

Diep in ons hart

is nu een lichtje

wat ons heel veel

liefde bracht...

Tibo

°* 17 oktober 2002

papa en mama : Nik en Lies

Meter: Oma Suzy

Alweer een jaar geleden...

Alweer een jaar geleden

Zo lang, maar ook zo kort

En iedereen om ons heen maar denken

Dat het nu weer makkelijker wordt

Vragen als:"Ben je er al overheen?"

of   "Heb je nog zoveel verdriet?"

Of ze vragen of je het al hebt kunnen verwerken

Maar zoiets verwerken...kan gewoon niet

Want dat woord "verwerken"

die omschrijving is niet goed

Je eigen kind verliezen...

dat is iets waar je je hele leven mee verder moet

Wel zijn er weer momenten

van terug gelukkig zijn

Tegen vrienden over je praten

Dat verzacht toch wat de pijn.

Maar jij bent onze eerste

We droomden van wat komen zou

Nooit zullen we je vergeten

Tibo, we houden zoveel van jou!

Je mama en papa