Woensdag 31 augustus 2005

Morgen begint de school weer en we zijn er ongeveer klaar voor in de winkel. Ik loop dus nog steeds rond en morgen mogen we nog eens naar de gyn, op de middag! Ik denk anders dat er nog niet veel veranderd is. Hieronder nog enkele foto's van onze voorlopige kleinste spruit. Tot binnenkort, maar dat zal wel na de bevalling zijn!

Donderdag 4 augustus 2005

Druk, druk, druk: Alle voorbereidingen in de winkel voor het begin van het schooljaar, alles klaarmaken voor de baby en intussen thuis nog een beetje opruimen en de site updaten. We zijn nu eindelijk toch onze suikerbonen gaan kiezen en hebben ook een afspraak om dit weekend onze kaartjes te laten maken, of toch te starten zodat we binnen een weekje of zo het ontwerp hebben. Het is allemaal nogal hectisch maar zo gaat de tijd heel erg snel en plots beseffen we dat we binnen een maand een derde kindje mogen verwelkomen. Wat niet wegneemt dat we van deze zwangerschap toch volop genieten en deze momenten al echt koesteren. Dat alles nu maar mag goed gaan!

Maar eerst toch nog het belangrijkste nieuws: Ons Rafke heeft er sinds 2 juli een nichtje bij: Roos. Hieronder al enkele foto's van de allereerste dag dat Roosje geboren was, nonkel Nico zal ons nog eens meer recentere foto's moeten bezorgen want het is zo'n prachtig meisje!

Mijn buikje groeit ferm door en om dat te bewijzen hebben we het ook nog eens op film vastgelegd zoals je hieronder kan zien! Gelukkig heb ik niet teveel last van het staan in de winkel. Eergisteren zijn we nog naar de gyn geweest en alles was in orde. Ons kindje weegt nu 2.5 kg en zit nog altijd hoog, veilig in mijn buik. Mama is nu een 13-tal kilo bijgekomen, dat is ongeveer gelijk met vorige keer dus dat valt nog wel mee. Ik heb vooral weer brandend maagzuur en moet vaak naar't wc maar als dat de enige klachten zijn valt het nog mee vind ik. Geen nachtelijke krampen deze keer, gelukkig. Ik heb wel meer moeite om te stappen soms, net of mijn been niet goed is aangevezen. Maar ja, dat bekken heeft al wat bevallingen achter de rug en is natuurlijk een beetje minder stevig. Gelukkig loopt het dan letterlijk wel los na een tijdje.

Ons Rafke begint enorm veel te spreken en kan het heel goed uitleggen, zelfs al in zinnetjes soms. (van wie zou hij dit praatgen gekregen hebben?!) Maar het is wel fijn hem zo bezig te horen en het is ongelooflijk hoe snel die kinderen leren. Spijtig genoeg kunnen wij dit niet meer. Ik hoop hier voor mijn bevalling nog wat berichtjes te kunnen zetten en anders komen er direct de foto's van nummertje drie op natuurlijk!

Zondag 25 juni 2005

Proberen toch een deel aanpassingen op onze site reeds te doen. We zijn terug uit Bulgarije en we hebben een fantastische vakantie gehad. Rafke heeft zich geweldig goed geamuseerd en dat deed ons natuurlijk zoveel plezier dat ons verlof direct geslaagd was. Nu moet hij wel weer afkicken en morgen naar de onthaalmama, dat zal wat anders zijn waarschijnlijk. Met ons volgend kindje gaat alles ook goed denk ik, hij of zij is in ieder geval enorm actief. Het is ongelooflijk hoe mijn buik al op en neer gaat, dat je het zelfs met het blote oog kan zien. Ons Karolien (mijn zus) moet binnen een tweetal weken bevallen en dan worden we voor de eerste keer nonkel en tante! Dat vind ik echt wel spannend!

De foto's van ons verlof kan je al bekijken in ons fotoboek, later komen ze hieronder met bijhorende commentaar!

Met schelpjes spelen

Mama komt eindelijk ook in het water, toch half!

Dinsdag 7 juni 2005

Nog snel een berichtje voor we op vakantie vertrekken. Donderdag is het zover en gaan we 2 weken naar Bulgarije. We kijken er enorm naar uit, vooral om echt tijd te kunnen maken voor ons Rafke. We gaan er zeker van genieten en achteraf kan je hier de foto's bewonderen natuurlijk!

Zondag 29 mei 2005

Op naar de zoo met Hans, Caroline en Britt, naar Antwerpen natuurlijk aangezien papa wel wat nostalgie had! De foto's tonen alle, de kindjes hebben zich goed gedragen en zich heel goed geamuseerd. Ze hebben er ook veel aan gehad wat ik niet had gedacht eigenlijk. Het was een fijne dag, prachtig weer (ook niet te warm) en helemaal voor de kindjes. Zeker voor herhaling vatbaar.

Vrijdag-zaterdag 27-28 mei 2005

Naar gasthuisberg geweest en een uitgebreid check-up bij Witters gehad. Ze was heel erg blij voor ons omdat alles er zo goed uit zag. Rafke heeft eerst in de wachtzaal iedereen gecharmeerd en daarna ook Dr. Witters. Hij stopte bij iedereen om dan even zijn mooie glimlach boven te halen, echt geweldig! De wachtzaal zat vol maar wij mochten weer snel binnen dus tegen de middag waren we in centrum Leuven en konden we nog snel wat gaan shoppen. We hebben dan onze zomergarderobe aangeschaft zodat we klaar zijn om op reis te vertrekken.

Daarna nog schoenen voor Rafke gekocht bij ons in Haacht en dan zijn mijn twee ventjes, Nik en Rafke, naar de zee vertrokken. Oma en vava waren daar al en het weer was geweldig. Onze kleine vent heeft zich fantastisch geamuseerd en zo ook de papa. Ik kon niet mee want zaterdagvoormiddag stonden mijn kindjes op den tennis voor de minitennisles. Na de middag heb ik dan de winkel opengehouden. Dan naar huis waar Raf en papa blij waren om de mama terug te zien. En mama die was gelukkig dat haar mannekes er weer waren natuurlijk!

Dinsdag 24 mei 2005

Vandaag naar de gyn in Mechelen geweest en opnieuw een echo gekregen. Alles zag er perfect uit! Toch telkens weer een geruststelling. Vrijdag de laatste keer naar Leuven en dat zal toch ook weer een pak van ons hart zijn, het blijft telkens weer spannend. Maar we hebben er goede moed in, het gaat allemaal goed!

Maandag 16 mei 2005

Hier zijn we nog eens met heel wat te vertellen! Vandaag Pinkstermaandag en straks weer naar de tennis. Daar zullen we wel weer een heel aantal foto's nemen!

We hebben eind april nog een controle gehad in Gasthuisberg en alles was heel goed! Dr. Witters vertelde ons zelfs dat we gerust mogen zijn en eigenlijk niet meer moeten terug gaan. Maar omdat we ons erop voorzien hadden en we erop ingesteld waren om eind mei de laatste controle te hebben mogen we wel nog een keertje langs. Maar alles is dus perfect en we zijn weer een stuk geruster.

Tante Anki is op 30 april getrouwd en het was een hele mooie dag. We hadden ongelooflijk veel geluk met het weer want het was een stralende dag. Rafke was heel mooi maar we hebben er nog geen foto's van. Ik zal die wel een keertje inscannen als ze klaar zijn, we zijn zelf ook ontzettend beniewd. Maar de bruid, die zag er pas stralend uit! Nonkel Gijs was ook piekfijn in orde en we hebben er samen met hen heel erg van genoten. Intussen zitten zij te genieten van hun huwelijksreis in Thailand, ja, dat zijn betere oorden.

Van betere oorden gesproken, ook de oma en opa (van Tremelo) zijn erop uit getrokken. Zij zitten op het moment in Tunesië. Meer dan 30 jaar geleden hebben ze ook hun huwelijksreis daar doorgebracht, misschien nu een tweede honeymoon? We hebben het dus druk genoeg in de zaak nu, in de winkel met een man minder en achter de schermen is er ook genoeg te doen. Zo leer ik het ineens kennen en dat is ook niet slecht. Er komt nu nog bij dat ik al enkele schoolbestellingen en agenda-bestellingen moet doen aangezien dat dringend tijd wordt. Zo leren we snel hé?! Vorige week zijn we nog in Tremelo geweest met ook ons Karolien en Nico. De dikke buiken samen dus en we hebben enkele foto's genomen. Het kort af nu, nog twee maanden voor ons Karolien, ik kan het bijna niet geloven.

Dinsdag 26 april 2005

Intussen zijn we weer een aantal weekjes verder en het is ongelooflijk druk geweest. Tante Anki is vrijdag voor de wet getrouwd en daarom heeft ook Raf ineens zijn eerste kapperbezoek achter de rug, samen met mama. Hij vond het allemaal heel erg interessant totdat ze begonnen te knippen en de sirene afging. Huilen,huilen, huilen maar hij bleef wel mooi stilzitten. Hij heeft nu dus een echt kapsel en is eigenlijk toch wel een flinke jongen geweest.

Een tijdje geleden hebben we telefoon gehad van Leuven dat de uitgebreide onderzoeken van de punctie allemaal goed waren. Toch weer een hele geruststelling om zo'n goed nieuws te krijgen.

Wij hebben maandag 18 april nog een gyn bezoek gehad en dat was ook allemaal in orde. Het was bij de gynaecoloog in Mechelen en hij was toch ook optimistisch. Vrijdag mogen we nog een keertje op controle in Gasthuisberg maar we hebben er nu wel meer vertrouwen in als vorige keer. Er loopt hier nu ook een flinke jongen rond natuurlijk. En lopen doet hij wel, hij wil niet meer dat we hem helpen en heeft ook het woordje neen leren kennen. Toch voor alle anderen, niet voor zichzelf. Het babytijdperk is dus voorbij, het wordt een echt peuter die dit weekend mee gaan supporteren is voor de papa:

Vrijdag 1 april 2005

Het is geen aprilgrap maar echt waar: Ons Rafke heeft zijn eerste pasjes alleen gezet vandaag! Het is eigenlijk ongelooflijk, tot een twee à drie weken geleden wilde hij niet stappen en ging altijd zitten en nu is hij ineens al alleen weg. Hij heeft vooral geen schrik en veel zin om te lopen. Ineens had hij het nut ervan ingezien en dan vertrok hij gewoon terwijl hij nog niet kon stappen. Meestal lag hij dan na twee pasjes op zijn poep maar gisteren was hij echt weg om heel de living te doorkruisen. Voor ons wel gemakkelijk, we hebben nooit moeten meelopen, hij kon het wel alleen :-))) Tante Anki en de oma zijn heel blij want eind van de maand gaat tante Anki in het huwelijksbootje stappen met nonkel Gijs. Rafke kan dan mee in de suite stappen. Hij heeft nog een maand om verder te oefenen dus dat komt wel in orde!

Voor de rest is alles ook goed hier. Ik ben al ontzettend dik, we zullen hier eens een paar foto's komen zetten. Mensen vragen al of ik 6 maanden ver ben en we zijn er met moeite 4 gepasseerd. Nu ja, een derde en alles rekt al wat sneller uit hé?! Hopelijk voel ik ons kindje snel bewegen want nu ben ik nog steeds ongerust, zeker na de punctie. Ik zal blij zijn als we de volgende echo hebben of als ik het kindje tegen dan voel bewegen.

Intussen hebben we op onze homepage een echte zwangerschapsbanner gezet en kan je mee aftellen naar de geboorte van ons kindje.

Dinsdag 27 maart 2005

Vandaag al om half elf kregen we telefoon vanuit Leuven. Het kindje heeft geen trisomie, dus alles is in orde! Ik heb weinig tijd gehad om zenuwachtig te worden want we hadden zo snel geen telefoon verwacht. Toch begon mijn lip te trillen en begonnen de traantjes te lopen als ik naar Nik belde met het goede nieuws. Het was een ontzettende opluchting.
We zijn weer een stapje verder. Nog 2 echo's in Leuven en dan (ergens in mei) weten zeker dat dit kindje niet hetzelfde heeft als Tibo*. Maar we komen stilaan dichterbij!

Vrijdag 23 maart 2005

We hebben met de echo toch weer goed nieuws gekregen. Alles zag er goed uit. Ons kindje is goed gegroeid en alle organen lijken normaal. De hersenen zijn ook in orde, de nieren, de maag, de bloedvaten, etc. Fijn dus en weer een hele geruststelling. Dan kregen we de punctie. Vorige controle zei Dr. Witters dat de nekplooi goed was dus de kans op het syndroom van Down is klein. Volgende week, hopelijk woensdag of zo (met het lang weekend konden ze niet precies zeggen wanneer) krijgen we hiervan uitsluitsel. Daarna wordt het genetisch materiaal verder onderzocht en na een drietal weken hebben we dan de volledige uitslag maar dat er daar iets uitkomt is onwaarschijnlijk.
Bij de punctie bleek wel dat het vruchtwater donker was. Ik zag het direct en was natuurlijk meteen ongerust. Blijkbaar moet ik een bloeding hebben gehad maar niet zo'n grote want ik heb niets gemerkt. Ze heeft dan alles weer goed nagekeken en nergens iets gevonden wat op bloed zou kunnen wijzen of op een wonde in de baarmoeder. Het was oud bloed dat werd weggewerkt en kan geen kwaad maar leuk is anders. Ik heb dan wel het verslag gelezen dat ze voor onze gyn en huisdokter heeft geschreven en daar staat in dat het helemaal geen kwaad kan dus zullen we dat maar geloven hé?! Nu ben ik er wel weer wat geruster in. Nu ben ik zoals steeds wat ongerust na de punctie en hoop dat alles nog goed is met ons kleintje maar dat zal wel. Ik moet me nu rustig houden dus laat ik me maar bedienen. Rafke mag ik niet opheffen en dat is soms moeilijk omdat dat ventje dan komt knuffelen en dan heb je de reflex om hem op te pakken maar het is maar tot maandag, dan is alles weer dichtgegroeid en kunnen we weer verder.

Zondag 13 maart 2005

Even snel onze echo's ingescand zodat jullie ze hier kunnen bewonderen! Ons Rafke doet het intussen heel goed en is weer kerngezond. Na zijn longontsteking, buikgriep, windpokken en tenslotte een oorontsteking, wordt het nu wel tijd voor lente zodat hij weer wat extra energie krijgt. Ik heb intussen ook een serieuze valling overleefd, nog wat snutten en kuchen maar het ergste is door.

Gisteren zijn Ons mama, zus en ik samen gaan winkelen. Karolien is nu over de 5 maanden zwanger en wordt mooi rond. Ik word dikker met rasse schreden terwijl we nu nog maar goed 14 weken ver zijn. Een derde, en alles zet nu rapper uit zeker?! Het was plezant onder ons drietjes en ik heb ineens iets voor het trouwfeest van Nik zijn zus. Dat is op 30 april en ik ga mee in de suite dus moest ik nog op klerenjacht. Karolien had ook nieuwe dingen nodig die een beetje comfortabel zaten en bij mij begint het ook echt wel te spannen.

Volgende week gaan we samen op weekend, we kijken er al naar uit. Elk jaar gaan we naar de Ardennen maar deze keer zoeken we het in Westouter tegen Poperingen en Ieper. Aangezien ons mama een beetje moet oppassen doordat ze haar voet twee keer heeft gebroken vorig jaar en doordat we met twee zwangeren zitten, hebben we maar voor een beschaafdere regio gekozen waar we ook mooi kunnen wandelen maar niet zoveel hoogteverschil hebben. Ook de honden gaan mee dus het wordt een drukke bedoening!