Zondag 20juni 2004

Gisteren had ik dwarsfluitexamen, blij dat dat achter de rug is. Nu de interclub en de muziekschool achter de rug is kunnen we weer wat andere dingen plannen. Hopelijk kunnen we dus weldra ons nieuw terras beginnen leggen zodat we er deze zomer nog wat geniet van hebben.
Nik is bij Anki gaan verhuizen en moest daar al om halfacht zijn, en dat op een zaterdag! Aangezien het in Schaarbeeck te doen was wil dit zeggen om 6 uur opstaan! Dat noemen ze nu zusterliefde se!
We waren dus samen van huis weg en dus mochten de oma en de vava komen babysitten! Nik was al om halfelf terug maar de oma heeft toch de groentenpap gegeven en Rafke heeft heel flink gegeten.

Straks naar de andere oma en opa in Tremelo want die zitten ook op hete kolen. Ze hebben hun kleinzoon al twee weken niet meer gezien, straks kennen ze hem niet meer :-))) Ons Rafke heeft sinds gisteren lichte verhoging en had vanmorgen nog steeds 37.9°C, ook hebben we wat luierzalf moeten smeren dus misschien zijn er weer tandjes aan het duwen? We zullen nog een beetje moeten afwachten, hopelijk is het dat maar. Hij blijft intussen ons vrolijk manneke en heeft er dus helemaal geen last van.

Morgen vertrek ik naar Marseille voor't werk, mijn laatste buitenlandse reis overnacht. Ik kijk er wel naar uit eigenlijk, ik doe dat wel graag zo klantenbezoeken. Maar dat zal ik in mijn nieuw werk ook hebben natuurlijk!

Grote honger! Ik kan al goed eten nu!

Als we maar kunnen spelen!

Bij de grote mensen aan tafel

Rafke op schoot bij oma Wilrijk (oma van de papa)

Hard aan het werk om onze nieuwe website op poten te zetten. Het wordt compleet anders en vernieuwd maar er dan ook enorm veel werk aan en vele uren kruipen erin. Maar het komt in orde en het zal weer een beetje aangenamer zijn om te komen surfen!
Nik heeft intussen een nieuw digitaal fototoestel en neemt foto’s bij de vleet. We zijn dus voorzien van alle materiaal nu en krijgen zelfs een nieuwe domeinnaam. Je wordt echter nog via onze oude url naar de nieuwe doorgeschakeld zodat iedereen de weg nog vindt.

De laatste keer dat ik iets ben komen schrijven is alweer een maand geleden. En Rafke, die groeit voort natuurlijk! Intussen eet hij heel flink zijn groentenpap en fruitpap op. Hij is vooral verzot op fruitpap en eet nu een volledige banaan met een ander stuk fruit en een pletkoek bijna op. Zo zal hij dan toch weer wat dikker worden, alhoewel?! Hij zit een hele dag met zijn benen te zwieren om te kunnen schommelen in zijn relax of maxi-cosi. Ook in de kribbe amuseert hij zich zo de hele dag en ze noemen hem nu al de schommelbaby. Hij gaat overal mee en supportert trouw voor mama en papa als ze moeten tennissen. Tante Lien kan ook op haar supporter rekenen natuurlijk, net als Nonkel Nico!

Actief is Rafke wel en nog altijd heel erg braaf. Hij slaapt nu van 22 à 23 uur tot de volgende morgen 7 à 8 uur. Vanmorgen hebben we ons zelfs overslapen en werden we wakker om 8 uur. Ik ben hem dan maar gaan wakker maken, hem eten gegeven en dan snel naar’t werk. We hebben dus geluk, onze nachten zijn héél aangenaam.

Kiekeboe!

Vorige week heeft hij zich ook voor de eerste keer omgedraaid van de rug naar de buik. Het gaat nog per ongeluk, maar het is hem al verschillende keren gelukt. Opletten geblazen dus want hij draait zo van het verzorgingskussen en door het schommelen in het stoeltje zou hij zo van tafel wippen.

Een tweetal weken geleden zijn we naar de BBQ geweest van het werk van Nik. En ons Rafke heeft zich voorbeeldig gedragen zodat mama en papa konden glunderen van trots. Hij heeft mee aan tafel gezeten in de maxi-cosi, braaf gegeten en dan geslapen. Zo mag hij nog meegaan!

Mee aan tafel met de grote mensen!

Vrijdag 21mei 2004

Raf leert nu met rasse schreden bij! Vandaag zijn eerste hapjes fruitpap en dat viel duidelijk in de smaak! Na zijn groentenpap heeft hij nu geen borstvoeding meer nodig, na het fruitpapje voorlopig nog wel maar dat zal ook snel minderen.

Hij heeft vannacht ook voor de eerste keer op zijn eigen kamer geslapen en dat ging heel goed. De mama en papa hadden het er moeilijker mee dan hemzelf. We moeten hem al een beetje loslaten hé?!

Donderdag 20mei 2004

Een echt succes vandaag! Raf heeft zijn groentenpap helemaal opgegeten met de lepel! Het zijn wel weer worteltjes maar hij eet nu toch heel flink. Stilaan voegen we andere groenten dan wel toe. Kijk maar hoe lekker:

Nu eet ik al flink hoor!

Woensdag 19 mei 2004

Nog eens een bezoekje bij Hans, Caroline en Britt. Het was heel plezant en ik heb een prachtig cadeautje gekregen: een kettinkje met als hangertje een plaatje waar voetjes zijn uitgesneden. De afdruk is van het origineel van de voetjes van Tibo*. Echt heel mooi en extra speciaal voor ons natuurlijk!

Maandag 17 mei 2004

We zijn langs de pediater gepasseerd. Het kwam nog goed uit want Rafke hoest weer en snottert er weer op los. Maar hij is helemaal in orde! Gewoon zijn gewicht wat in het oog houden maar met zijn tandjes, groentenpap en dan nog alleen borstvoeding, het kan zijn dat hij gewoon even een dipje heeft. Zijn urinestaal doen we morgen binnen maar ze verwachten niet van daar iets speciaals in te vinden. Hij reageert goed voor zijn 5 maanden, net zoals de mama en papa dachten. Hij vond het best fijn en kraaide van de pret. En omdat hij zo flink was geweest kreeg hij nog een plastieken schildpadvorm voor in de zandbak.

Na de kinderarts ben ik met Rafke eindelijk nog eens bij Tibo* geraakt. We hebben zo enorm druk, zijn allemaal ziek (geweest) en nu ik Rafke in de kribbe moet gaan halen kom ik niet meer dagelijks langs het kerkhof, allee, ik passeer er niet meer als ik van mijn werk kom. Excuses genoeg dus... Ik voelde me er niet echt schuldig over want ben wel veel met Tibo* bezig geweest in mijn gedachten en thuis had ik meiklokjes staan bij zijn foto.
De laatste week begon ik echter te voelen dat ik er dringend langs moest. Misschien was zijn plekje wel totaal verwaarloosd en stond alles overhoop, ik moest er echt naartoe.
Gisteren is het er dan eindelijk van gekomen. Het was een aangename verrassing. Het grafje naast hem was eindelijk mooi opgekuist. Er staat nog geen steen op maar het staat nu vol viooltjes. Tussen Tibo* zijn grafje en dat ernaast (aan de andere kant) liggen nu witte kiezels, echt heel mooi. Maar het belangrijkste: alles stond nog mooi recht en proper en vooral: De vergeet-me-nietjes, die ik voor zijn grafje geplant had, stonden in volle bloei, een teken dat hij weet dat we aan hem denken, hem niet vergeten zijn,... Zo zie ik het toch en uit zo’n kleine dingen kan ik dan weer zoveel energie halen...

Woensdag 12mei 2004

Vandaag nieuwe cijftertjes van Kind en Gezin: Ons Rafke weegt nu 6,800 kg en is 66.5 cm groot. Zijn gewicht is volgens de dokter nogal aan het zakken. Zelf zijn we er gerust in, hij lacht en eet goed, is superactief en je ziet hem bijleren. Maar toch sturen ze ons langs de pediater. Nu, dan hebben we die ook eens gezien en zijn we weer gerustgesteld.

Samen in de zetel, met de grote broer in onze hartjes!

Bij vava en Flurk in de zetel!

Zondag 9 mei 2004

Moederdag vandaag, maar ik kan er weinig van genieten. Ik zou graag ons Tibo'ke een bezoekje brengen want dat is een eeuwigheid geleden, maar ik ben zo ziek als een hond. Sinds vrijdag heb ik ontzettende hoofdpijn en de diagnose luidt: Sinusitis. Ik ben echt gene mens. Gelukkig blijft ons Rafke lachen en is hij zoals steeds de vrolijkheid zelve!

Vorig weekend zijn we begonnen met de groentenpap maar dat met weinig succes. Rafke snapt niet dat hij van dat lepeltje moet eten, hij brult alles bij elkaar en wil niet slikken. Hij ademt dan maar diep in bij het huilen met als gevolg dat alles in zijn luchtpijp zit. We maken er ons niet druk in, hij zal het wel leren, hij is een beetje trager op dat vlak. De borst zal lekkerder zijn zeker? Hij heeft in alle geval nog een heel sterke zuigreflex. Ook in de kribbe wil het met de groentenpap niet lukken maar elke dag proberen en met de tut lukt het een beetje. Potjesvoeding wil hij wel eten, weliswaar met de tut-techniek, waarschijnlijk omdat dat fijner is. Het is dus nogal metselwerk en hij blijft koppig weigeren :-)))

Ik wil het niet!!!

Is't bijna gedaan, krijg ik dan melk?

Intussen hebben we bij ons Rafke al twee tandjes ontdekt. Op 1 mei kwamen ze erdoor. Hij heeft dus ook zijn bijtring ontdekt en vindt het allemaal best. Gelukkig heeft hij er niet teveel last van, al wordt hij 's nachts nu wel al eens wakker van de pijn. Maar hij is en blijft een heel braaf venteke!

En intussen blijft hij lezen, nu is hij al aan de krant begonnen!!!

Alles gaat dus goed met ons, als ik nu nog maar wil genezen. Als het weer wat wil beteren zal dat zeker lukken.

Woensdag 28 april 2004

Nu de werkroutine er weer in zit heb ik veel minder tijd om te schrijven. Toch ga ik proberen terug wat frequenter de site aan te passen want ik word hier en daar aan mijn arm getrokken en gevraagd naar nieuwe foto's van Rafke.

Onze kleine vent wordt al snel groot en weegt intussen ongeveer 7 kg. Hij is ook al meer dan 67 cm, een hele flinke kerel dus! Met de dag leert hij bij, hij bekijkt alles met zijn grote ogen en steekt dan ook maar alles in zijn mondje. Zijn lievelingsspeelgoed is zijn knisperboekje. Een echte boekenwurm dus, net als de mama!

Wat een flinke jongen, fijn aan het lezen.

Toch eens van dichterbij bekijken:

Ook even proeven:

In de kribbe heerst duidelijk een epidemie. Zes kindjes blijven nu al thuis. Ons Rafke houdt zich voorlopig sterk. Hij hoest en niest erop los maar blijft lachen en voorlopig blijft hij nog in form. Hopelijk blijft het zo!

Ook de papa is natuurlijk enorm fier. Nog enkele fototjes hieronder. Volgende week geven we de site een grote kuis en wordt alles een beetje aangepast en verder aangevuld!

Zondag 29 maart 2004

Intussen ben ik weer aan het werk. Mogen begint dan de eerste volledig werkweek. We zitten al goed in de routine en het valt allemaal enorm goed mee. Rafke gaat nu nog wel naar familie want in de kribbe is nog geen plaats. Het maakt langs de ene kant de overstap wel gemakkelijker voor mij maar de afstand die ik 's avonds moet afleggen is nu wel groter. Ik ben dan altijd nogal laat thuis terwijl de kribbe maar op vijf minuutjes is. Gelukkig willen ze ons uit de nood helpen in de familie en hebben we opvang voor ons Rafke. En ook fijn is dat ze hem 's morgends komen halen, dat bespaart me een hoop tijd! Morgen kunnen we er weer tegenaan. Woensdag zal de papa dan op zijn kleine venteke passen. En mama die mag gaan werken...