Dinsdag 9 februari 2004

Nog even een update geven want we zijn nog eens langs K&G gepasseerd. Vandaag heeft ons ventje zijn eerste vaccinatie gekregen. Tijdens de prik heeft hij gehuild, maar daarna was het direct over. Hij is dus heel flink geweest en de mama fier natuurlijk! Hij kent zijn nachten al goed en gunt ons dus onze slaap. Heerlijk zo'n klein manneke in huis. Ons Rafke weegt nu 5.900 kg en is 59 cm groot! Een flinke jongen dus al!

We zijn ook eens langs de crèche gepasseerd en daar heeft hij plaats vanaf de paasvakantie, dat valt dus mee. Normaal konden we er pas vanaf juli terecht. Intussen genieten we verder van ons gezinnetje en dit weekend gaan we naar de Oostkantons met mijn ouders en zo. Het weekend erop vertrekken we op skivakantie met mijn schoonouders en zo. We hebben dus nog mooie momenten te gaan!

Woensdag 28 januari 2004

Ik zit een beetje met een buikgriep sinds gisteren, maar het betert snel. Wel heb ik me enorm ellendig gevoeld en dan nog borstvoeding geven is niet altijd even evident. Gelukkig is het al beter en is de koorts weg. Ons Rafke had er precies gisteren ook wat last van want hij heeft twee keer moeten overgeven. Daarna voelde hij zich weer fit en lachte hij weer.

Het is zo fijn om Rafke te zien lachen. Telkens als hij lacht mis ik echter Tibo zo erg. Het is echt raar, maar dan besef ik wat we gemist hebben. Nooit zullen we Tibo* zien lachen, hij zal nooit kunnen reageren op ons en dan beginnen de traantjes weer te komen. Het gemis slaat weer toe, maar het is meer ontroering dan verdriet dat bovenkomt. Als ik dan kijk naar ons Rafke besef ik ook hoe gelukkig we ons nu kunnen prijzen en wat een geschenk hij is. Vandaag ligt ook alles onder de sneeuw en dat doet me steeds aan ons engeltje denken. Vorig jaar op 30 januari lag ook alles onder de sneeuw en dat was de dag dat ik uitgerekend was van Tibo*. Sindsdien is sneeuw een teken van ons engeltje, een teken dat hij dicht bij ons is.

Voor de rest gaat alles goed, vrijdag komt Kind en Gezin nog eens langs, maar ons Rafke ziet er zeer gezond uit. Dat zal dus allemaal wel ok zijn. Morgen mag ik op controle, maar ook dat zal allemaal wel goed zitten. En zondag ga ik voor de eerste keer weer tennissen, eens kijken of ik nog op een bal kan slaan!

Maandag 26 januari 2004

Vava geeft vandaag samen met Rafke een feestje. Het wordt heel fijn. We eten heel lekker en er wordt heel wat afgelachen. Ons Rafke steelt de show door van arm tot arm te gaan en te blijven lachen. Juist als hij honger heeft krijg ik hem terug. Hij lacht erop los, het is gewoon prachtig om te zien.

We zijn vrij laat thuis en nadat ons Rafke nog een beetje heeft gegeten kunnen we er weer tegen voor de nacht. Gelukkig slapen we goed want de volgende morgen is het vroeg dat aangezien ik weer naar de kinesist moet.

Ik ben het liefste ventje ooit!

Nonkel Gijs helpt bij mijn krampjes.

Dinsdag 20 januari 2004

Kind en Gezin komt nog een keertje. Blijkbaar had ze het vorige week niet gevonden en stond ze voor een ander huis. Nu vind ze het gelukkig wel en kan de gehoortest worden afgenomen. Ons Rafke werkt niet echt mee (hij zou daarvoor moeten slapen), maar uiteindelijk lukt het toch en hij is geslaagd!. Hij wordt nog gewogen en is 50 gram aangekomen tegen vorige week. Dat was goed omdat hij ervoor zo was bijgekomen en het was nu een andere weegschaal wat wel wat verschil kan geven

Rafke in zijn badje:

Zondag 18 januari 2004

Vandaag hebben we een babyborrel georganiseerd en er was enorm veel volk. Fijn dat zoveel mensen wilden langskomen en wij konden stoefen met onze flinke zoon! Ik glim van trots als ze zeggen dat het een mooi kindje is. Natuurlijk vinden wij dat ook, maar ik vrees dat we niet echt objectief zijn. Het is een hele fijne namiddag en Rafke is enorm braaf, hij slaapt tot iedereen vertrekt en dan krijgt hij honger. De tijd gaat zo snel, de weken lijken voorbij te vliegen.

Donderdag 15 januari 2004

We gaan op bezoek bij Caroline, Hans en Britt. Ze zijn thuis van het moederhuis en we gaan eens kijken hoe ze het stellen. Het is een fijne namiddag en we kletsen erop los. De kindjes liggen allebei braaf te slapen totdat ze tegen halfvijf honger krijgen. Wie had gedacht dat we hier samen zo zouden zitten?! Caroline en Hans hebben indirect meegeholpen aan de keuze van onze jongensnaam. Ik vind het een hele eer dat we Raf als naam konden gebruiken.

Dinsdag 13 januari 2004

Vandaag is Rafke juist één maand! Vanmorgen ben ik voor de eerste keer naar de kine geweest en ik vrees dat ik het morgen wel zal voelen in mijn buikspieren.

Deze namiddag zouden die van Kind en Gezin komen nadat ik ze zelf al gecontacteerd had om een afspraak te maken. De hele namiddag gewacht en ze zijn niet komen opdagen. Gelukkig was er vandaag consultatie in Nijlen en konden we daar nog terecht. Ik wilde wel eens weten of alles ok was en hoeveel hij woog en zo. Om zes uur konden we langsgaan. Ons Rafke was perfect in orde! Kerngezond en goed bijgekomen en gegroeid: 5,150 kg en 55.5 cm! Volgende week of zo zullen ze de gehoortest komen afnemen. En wij zijn content en heel fier dat hij het zo goed doet.

Dag papa!

Wat lig ik hier goed...

Woensdag 7 januari 2004

Intussen is het nieuwe jaar goed begonnen. Er schiet niet altijd veel tijd over om nog veel te schrijven. Ons Rafke houdt me goed bezig en Nik is sinds maandag weer aan het werk. Rafke begint nu beter te slapen. 's Avonds heeft hij heet meestal moeilijk en is hij wakker, maar tegen halftwaalf slaapt hij nadat hij heeft gegeten en dan verlopen de nachten vrij goed. Intussen is Caroline (een vriendin van me) bevallen van een dochtertje, Britt. Het is zo'n klein prutske tegenover ons Rafke. Britt woog 3.040kg bij de geboorte dus ons Rafke lijkt wel een reus tegenover haar. Binnenkort gaan we samen wandelen!

Hier ben ik bijna 4 weken oud en helemaal alleen in de zetel!

Amaai, ik zit hier niet zo comfortabel?!

Ik kan al heel mooi poseren!

Nu zit ik tenminste goed om samen met Flurk TV te kijken!

Donderdag 1 januari 2004

Oudjaar hebben we bij de vava en oma in Aartselaar gevierd. Niet zwaar op de lappen dus dit jaar, maar zoveel gelukkiger! Op nieuwjaarsdag leest Rafke zijn eerste nieuwjaarsbrieven voor. De eerste is voor de meter in Aartselaar.

Daarna op naar Tremelo om voor de peter ook een briefje voor te lezen.Gelukkig kreeg Raf wel wat hulp van mama en papa. Bedankt voor de cadeautjes!

papa helpt me met mijn nieuwjaarsbrief voor mijn meter!

mama helpt me om mijn brief voor mijn peter te lezen

Zaterdag 27 december 2003

Ons Rafke is nu al twee weken oud. Wat gaat het snel! Kerstavond hebben we gevierd in Aartselaar bij Nik zijn ouders. Het was heel fijn, wat een verschil met vorig jaar! Ik had een sterretje gemaakt van zoutdeeg met de geboortedatum en naam van Tibo erop. Dat hebben we in de kerstboom gehangen, zodat hij er ook bij was.

Kerstdag hebben we bij mijn ouders gevierd, en ook daar was tibo zijn sterretje van de partij. De oma's hebben Rafke goed kunnen knuffelen en waren dus in hun nopjes.

Gisteren zijn we rond vier, vijf uur thuisgekomen en is Steve (mijn beste kameraad) nog langsgeweest met een cadeau voor Rafke. Morgen gaan we naar 't Spant om iets te drinken met de oma van Nik. Die wil ook wel eens pronken met haar acherkleinkind.

Met tante Anki en oma Gerda

Trotse vava!

Bij oma van papa op schoot!

Met mijn kerstbeer!

Kerstfeest in Aartselaar!

In Tremelo, op schoot bij tante Lien en nonkel Nico

Zaterdag 20december 2003

Nik is een beetje prikkelbaar omdat hij aan het stoppen is met roken! Hopelijk houdt hij het vol. Vannacht heeft Rafke iets beter geslapen. We hebben zijn reiswieg in het bed gezet en dat is knusser. Blijkbaar slaapt hij echter het beste als er geroezemoes en beweging is rondom hem. Nik helpt goed met het verversen van pampers en leert het na de eerste zenuwen, heel snel. Tante Lien is in de late namiddag nog langsgekomen om Rafke te bezoeken. Nik is in de namiddag vanalles gaan regelen, er komt nogal wat bij kijken: formulieren van de ziekenkas, foto's ontwikkelen, naar de babywinkel, etc. Gelukkig kan de papa voor dat alles zorgen.

Vrijdag 19 december 2003

De nacht was heel lang. Het was veel te koud in huis en ons Rafke heeft bijna niet geslapen. De dag verloopt rustig. We geven Rafke zijn eerste badje thuis en genieten gewooon. Ik ben weer helemaal ontspannen, de zenuwen zijn verdwenen. We hebben ons al goed aangepast.

Donderdag 18 december 2003: De thuiskomst!

Vandaag vertrekken we weer richting Nijlen. Alles wordt ingeladen en na een hele hoop gepruts aan de maxi-cosi is hij eindelijk juist afgesteld en kunnen we vertrekken. We rijden heel voorzichtig want we zijn nog niet gewoon dat er een kleine pruts vanachter zit. We gaan langs de babywinkel om zijn slaapgerei en buggy af te halen en daar krijgt hij honger. Het is groot lawaai, dus we vertrekken naar huis waar Flurk ons opwacht. Daar aangekomen geef ik ons Rafke dus maar snel eten terwijl Flurk verwonderd toekijkt en wil komen snuffelen om zijn nieuwe huisgenoot te leren kennen. We leggen Rafke voor de eerste keer te slapen in zijn wiegje. Flurk vindt al dat lawaai maar niets.

Een gevoel van ongelooflijk geluk, ontroering en verdriet om Tibo overvalt me. Het dringt tot me door dat Rafke echt van ons is en we hem kunnen koesteren, knuffelen, liefhebben, zien opgroeien... De traantjes overvallen me een paar keer. Ik ben ook wel een beetje zenuwachtig om zo alleen onder ons drietjes thuis te zijn. Ik ben een beetje bang om de nacht in te gaan, maar het zal wel lukken zeker?! We zijn in alle geval ongelooflijk gelukkig! Deze momenten gaan we voor altijd koesteren. Wat een wonder, onze kleine pruts, ons Rafke.

Flurk houdt de wacht