| Vierde
verjaardag Tibo*: 17 oktober 2006
Dit jaar werd de verjaardag van ons engeltje
door omstandigheden wat later gevierd. Voor ons blijft 17 oktober
zelf natuurlijk ook een hele speciale dag. Ik ben gewoon gaan
werken aangezien het niet anders kon en omdat het ook onder familie
is. Karolien, mijn nichtje, had een prachtig kunstwerkje gemaakt
met daarop de voetjes van Tibo*, een handje van Raf en een voetje
van Raf en volgend gedichtje:
Engel...
Hier en altijd dichtbij
lief zacht
zonder woorden
leef voor altijd
in ons hart
nooit meer pijn
lacht speel
ooit zullen we samen zijn
Je begrijpt wel dat mijn dag direct goed was. Er was dan ook
nog een hele mooi kaart bij. Ik vind het geweldig dat ze er zoveel
tijd in gestoken had, al die tijd is ze toch met haar gedachten
bij ons engeltje geweest! Prachtig vind ik dat!
Maar ook dit jaar weer iets minder kaartjes dan vorig jaar, en
dat blijft pijn doen. Gelukkig zijn er die enkelen die laten weten
dat ze aan ons denken en dat doet dan extra deugd! Wij hebben
naar goede gewoonte weer een gedichtje geschreven voor Tibo*:
Tibo's verjaardagsgedichtjes:
Al 4 jaar schijnt je lichtje zacht bij ons naar binnen
Wat zouden mama, papa en je broertjes zonder jou beginnen?
Ons
sterretje, je bent o zo kort bij ons geweest;
Maar
we vergeten je nooit en daarom is 't nu feest.
Een
herstblad dat valt
en
we denken aan jou...
Een
sterrenhemel 's nachts
en
we denken aan jou...
De
eerste sneeuw
En
daar ben je weer!
Maar
je even knuffelen,
dat
kan jammer genoeg niet meer.
Van
je verjaardagsfeest maken we een mooie dag
Nu
na 4 jaar met een traan, maar ook een lach
Dikke
knuffel kleine (grote) kapoen
Je
mama en Papa,
Je
broertjes, Rafke en Polleke
Eind Oktober hebben we dan met de hele familie
samen een feestje gegeven. Ik vind het nog steeds geweldig dat
dat kan, dat iedereen erbij is en we er samen een mooie dag van
maken. We zijn naar Nijlen gereden en hebben op het kerkhof de
ballonnen losgelaten. Er stond een serieuze wind maar ook een
boom en deze laatste stond geweldig in de weg. Drie ballonnen
zijn er blijven inhangen en hadden dus een erg korte reis. We
vonden het eigenlijk best wel grappig, zeker omdat we er deze
keer kaartjes aangehangen hadden met de vraag de ballon terug
te sturen. Enkele weken later is er een kaartje teruggekomen naar
Oma Aartselaar, vanuit Zwitserland. Heel emotioneel was dat maar
ook erg fijn.
Hieronder de foto's: |