Vierde verjaardag Tibo*: 17 oktober 2006

Dit jaar werd de verjaardag van ons engeltje door omstandigheden wat later gevierd. Voor ons blijft 17 oktober zelf natuurlijk ook een hele speciale dag. Ik ben gewoon gaan werken aangezien het niet anders kon en omdat het ook onder familie is. Karolien, mijn nichtje, had een prachtig kunstwerkje gemaakt met daarop de voetjes van Tibo*, een handje van Raf en een voetje van Raf en volgend gedichtje:

Engel...
Hier en altijd dichtbij
lief zacht
zonder woorden
leef voor altijd
in ons hart
nooit meer pijn
lacht speel
ooit zullen we samen zijn

Je begrijpt wel dat mijn dag direct goed was. Er was dan ook nog een hele mooi kaart bij. Ik vind het geweldig dat ze er zoveel tijd in gestoken had, al die tijd is ze toch met haar gedachten bij ons engeltje geweest! Prachtig vind ik dat!

Maar ook dit jaar weer iets minder kaartjes dan vorig jaar, en dat blijft pijn doen. Gelukkig zijn er die enkelen die laten weten dat ze aan ons denken en dat doet dan extra deugd! Wij hebben naar goede gewoonte weer een gedichtje geschreven voor Tibo*:

Tibo's verjaardagsgedichtjes:

Al 4 jaar schijnt je lichtje zacht bij ons naar binnen
Wat zouden mama, papa en je broertjes zonder jou beginnen?
Ons sterretje, je bent o zo kort bij ons geweest;


Maar we vergeten je nooit en daarom is 't nu feest.

 

Een herstblad dat valt
en we denken aan jou...
Een sterrenhemel 's nachts
en we denken aan jou...
De eerste sneeuw
En daar ben je weer!
Maar je even knuffelen,
dat kan jammer genoeg niet meer.
Van je verjaardagsfeest maken we een mooie dag
Nu na 4 jaar met een traan, maar ook een lach
Dikke knuffel kleine (grote) kapoen

Je mama en Papa,

Je broertjes, Rafke en Polleke

 

Eind Oktober hebben we dan met de hele familie samen een feestje gegeven. Ik vind het nog steeds geweldig dat dat kan, dat iedereen erbij is en we er samen een mooie dag van maken. We zijn naar Nijlen gereden en hebben op het kerkhof de ballonnen losgelaten. Er stond een serieuze wind maar ook een boom en deze laatste stond geweldig in de weg. Drie ballonnen zijn er blijven inhangen en hadden dus een erg korte reis. We vonden het eigenlijk best wel grappig, zeker omdat we er deze keer kaartjes aangehangen hadden met de vraag de ballon terug te sturen. Enkele weken later is er een kaartje teruggekomen naar Oma Aartselaar, vanuit Zwitserland. Heel emotioneel was dat maar ook erg fijn.

Hieronder de foto's: