Dit gedichtje schreef
tante Lien toen ze samen met mijn mama in verwachting was. Intussen
is Roosje geboren maar ik weet nu wel zeker dat tante Lien mij
nooit zal vergeten:
2 kloppende hartjes,
in de buikjes van 2 zusjes,
die als 2 poppetjes heel zachtjes
schommelen, wiegen, heel knusjes
2 toekomstige bengeltjes,
één net zo groot als een echt engeltje,
de kleine grote vriend van Raf & Co
ons fonkelend neefje Tibo*!
Liesje en Nik, hoewel jullie engeltje nooit zal spelen met onze
bengeltjes, toch klopt hij verder in onze hartjes, ...
Tante Lien en Nonkel Nico
|
|
|
Ik
zeg je goeiemorgen en kus je slaapwel,
ik zie je elke dag, al is 't maar heel even.
Door de ogen van je mama,
heb ik een venstertje op je leven.
Ik zie je dan in alle stilte,
en vergat met je te kletsen.
Ik zei je dag en zweeg al snel,
om mama niet te kwetsen.
'k Wou eerst enkel naar je kijken,
en 't doet pijn als ik de stilte breek.
Maar mama kan je enkel horen,
als ik luidop met je spreek.
Je
papa, Nik
|
|
|