Kinderwensen van Tibo
·
Ik wou dat ik nog bij jullie was, bij mijn mama en papa, zodat zijn
minder verdrietig zijn omdat ze
me zo erg missen Ik zou graag nog één keer door hen geknuffeld
worden…
· Ik zou wel eens met mijn kleine broertje Rafke willen spelen
èn ook ruzie maken natuurlijk…
· Ik zou willen dat jullie over me blijven praten, ook mijn mama
en papa hebben dat graag want dan weten ze dat jullie me niet vergeten
zijn.
· Ik zou willen dat jullie niet bang zijn om mijn naam te noemen,
dan weet ik (en ook mijn mama en papa) dat ik een speciaal plaatsje
heb ik jullie hart
· Ik hoop dat jullie mijn mama en papa over me laten vertellen
wanneer zij daar nood aan hebben
· Ik zou willen dat jullie nu en dan eens vragen aan mijn mama
en papa hoe het met hen gaat, want ik weet dat ze me nog steeds heel
erg missen
· Als mijn mama en papa huilen, loop dan niet weg maar geef hen
een schouder en weet dat het hen goed doet dat ze bij jou terecht kunnen.
Jij bent niet de oorzaak van hun verdriet, de tranen komen omdat ze
mij zo graag zien
· Ik vind het fijn dat ik voor altijd het eerste kindje blijf
èn het eerste kleinkindje. Willen jullie me altijd meetellen?
· Loop niet weg van mijn mama en papa als ze verdrietig zijn,
dat is niet besmettelijk! Net dan hebben ze je het hardste nodig.
· Vier op 17 oktober mijn verjaardag en maak er een fijn feest
van. Als je kan stuur dan een kaartje of laat mijn mama en papa weten
dat je extra aan hen denkt op die dag.
· Waarom schrijven jullie me niet op jullie verjaardagskalender?
Dat zou ik heel erg plezierig vinden en zo kan je het niet meer vergeten!
· Je mag best verdrietig zijn omdat ik niet bij jullie kan zijn,
laat dat maar weten aan mijn mama en papa, het doet hen goed te weten
dat ook anderen nog aan me denken.
· Zouden jullie kunnen begrijpen dat het er altijd een speciaal
plaatsje voor me is in het hart van mama en papa? Dat zij voor altijd
een leeg plekje hebben waar ik zou moeten zijn, dat ze zelfs na jaren
nog eens droevig zijn en zich voorstellen hoe het zou geweest zijn als
ik bij jullie was? Ik hoop dat ze het recht krijgen op stille momenten,
speciaal voor mij, al zijn we al jaren verder.
· Denk op speciale dagen extra aan mij en aan mama en papa die
het dan misschien extra moeilijk hebben: moederdag, vaderdag, mijn en
hun verjaardag, Kerstmis, Pasen, etc.
· Misschien begrijp je niet waarom mama en papa een moeilijke
dag hebben, ernaar vragen mag! Misschien is het de eerste dag dat ik
naar school zou gaan of mijn communie zou doen? Er zijn zoveel kleine
dingen die hen kunnen confronteren met het feit dat ik er niet meer
ben, het doet hen zeker deugd om erover te praten…
· Als je niet weet wat te zeggen, hoe te reageren, of je er wel
iets over moet zeggen, vraag het hen, ze gaan het je zeker niet kwalijk
nemen, integendeel…
· Ik weet dat mijn mama en papa het altijd heel fijn vinden als
ze zien dat jullie nog aan me denken en dat kan in kleine dingen: mijn
kaartje op de kast, of mijn foto tussen de andere, mijn naam op de verjaardagskalender,
een bloemetje op mijn rustplaats, een klein gedichtje of woordje,…
Je doet hen hier geen verdriet mee, integendeel, je maakt hen dan net
heel erg gelukkig!
· Zeg niet dat alles weer goed is nu mijn broertje er is, of
dat het verleden moet vergeten worden. Dat wil zeggen dat mama en papa
het recht verloren zijn aan me te denken, dat ik vergeten ben en dat
doet pijn…
· Ik zou graag hebben dat jullie weten dat verdriet mensen erg
kan veranderen. Mijn mama en papa zijn niet meer dezelfde van voor mijn
geboorte en zullen ook nooit meer dezelfde zijn…
· Ik zou heel blij zijn als jullie me even komen bezoeken op
mijn rustplaatsje als jullie in de buurt zijn, of gewoon al eens een
kaarsje branden is ook al erg fijn!
· Ik hoop dat mijn mama en papa weer gelukkig zijn maar ben zeker
dat ze op de goede weg zijn. Ze genieten weer van het leven en van Rafke
en ik hoor er op een speciale manier ook voor altijd bij. En als ze
af en toe even verdrietig zijn, dat is misschien wel moeilijk voor hen
maar het geeft hen weer energie om door te gaan!